2006/Sep/16


หายไปนานในโลกส่วนตัว...
นิ่งเงียบและร้าง
.......
เหมือนมีแก้วบางใส
กั้นระหว่างตัวเอง กับ ผู้คนในโลกนี้
ในยามที่รู้สึกว่า
มีแต่คนใจร้าย...
ทำให้ปีกของฉันลู่ลง....
และหนักอึ้ง......จนเกินจะโบยบิน
.........
ในโลกส่วนตัว
ที่ใช้ชีวิตอยู่กับความทรงจำ
เพื่อทบทวนสิ่งที่ผ่านมา..
อะไร........
คือสิ่งที่ใจต้องการ...
ความเงียบเหงา..นั่งอยู่ข้าง ข้าง
อย่างเพื่อนที่ดี
ไม่ปลอบโยนใด ใด แต่ไม่ทอดทิ้ง
...........

.......
................
คงอีกนานแสนนาน
กว่าที่ปีก.........
จะแข็งแรงพอที่จะโบยบิน
...............
ในยามนี้...
ความรัก
เป็นเพียงแค่ความรู้สึก
ที่เข้ามาลวงตา...ลวงใจ
หลอกให้ลุ่มหลง
และทำร้ายกันอย่างเลือดเย็น
เมื่อเวลาแห่งความสุขสิ้นสุดลง
...
จนเริ่มกลัว..
ไม่อยากเปิดใจ
ไม่อยากให้อิสระแก่หัวใจ
ให้มีโอกาสคลี่ปีกโบยบิน
เมื่อใครบางคนก้าวเข้ามา
...
เพราะกลัว...
กลัวในสิ่งที่ไม่รู้ว่ากลัวอะไร
กลัว.....
ความรักที่กำลังจะเกิดในหัวใจ
หรือกลัวว่าตัวเองจะเสียใจ
และถูกทำร้ายอีกครั้ง
.......
ไม่อยากรักใคร
ไม่อยากรู้สึกดี ดีกับใคร
หัวใจไม่แกร่งพอ...
อีกแล้วสำหรับความรัก........
...........

ถ้าเป็นไปได้
ไม่อยากใช้หัวใจ.....ไปกับใครอีกเลย
จะทำได้หรือปล่าวนะ
เข้มแข็ง..และไม่รักใคร.....
นอกจากตัวตนของตัวเอง
.........
+ คิดถึงทุกคนเรยค่ะ



Adblock